Yadigâr-ı Şebâb/Lahn 6

Deli gönlüm ne kadar ser-keş idi
Ne gönül sanki o bir âteş idi

Kelebek miydi mizâcen ne idi

Mâ'il-i ülfet-i her meh-veş idi

Gâh olur vuslat ile şîrînkâm
Gâh firkatle merâret-çeş idi

Yâ gönül kabil-i taksîm idi yâ
Bir değil bende gönül üç beş idi

Mümteziçlerdi o rütbe gûyâ
Aşkla ikisi bir kardeş idi

Yine râzıydı o hâle sanırım
Gerçi kim gâhîce mihnet-keş idi

Geçti rü'yâ gibi âh o demler
O güzel günler o hoş âlemler