Sayfa:Kürk Mantolu Madonna.djvu/93

Bu sayfa doğrulandı

KÜRK MANTOLU MADONNA

93

se tâbi olarak: «İşte bu beni anlar!» diyordum...

Ağır ağır yürürken Tiergarten’in cenup kenarından geçen bir kanala kadar gelmiştim. Buradaki köprünün üzerinden Maria Puder’in evi görünüyordu. Saat henüz üçtü. Evin camları parladığı için pencerelerin arkasında kimse bulunup bulunmadığı görünmüyordu. Köprünün kenarına yaslanarak hareketsiz sulara baktım. Yeni baş- lıyan hafif bir yağmur suyun tüylerini diken diken edi­ yordu. Tâ ilerilerde büyük ve motörlü bir mavna, rıhtım­ daki arabalara meyva ve sebze boşaltıyordu. Kenarlar­ daki ağaçlardan tek tük düşen yapraklar havada kıvrın­ tılar yaparak aşağıya süzülüyorlardı. Bu karanlık ve sı­ kın tılı manzara nekadar güzeldi! İçim e çektiğim bu ıslak hava nekadar tazeydi! Yaşamak, tabiatın en küçük kı­ m ıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok ha­ yat doldurduğunu bilerek yaşamak/.. Ve bilhassa bütün bunları anlatacak bir insanın mevcudolduğunu düşüne­ rek, onu bekliyerek yaşamak...

Dünyada bundan daha ferah verici bir şey olabilir m iydi? Şimdi onunla beraber bu ıslak yollarda yürüye­ cek, tenha ve loş bir yerde oturarak gözgöze gelecektik. Ona birçok şeyler, şimdiye kadar hiç kimseye, hattâ ken­ dime bile söylemediğim şeyler anlatacaktım. Bunların ço­ ğu kafamda bir anda doğuyor vb beni hayrete düşüren bir süratle yerlerini yenilerine bırakıyordu. Onun elle­ rini tekrar avuçlarımın içine alacaktım, uçları biraz kır­ mızı olan üşümüş parmaklarını uğuşturarak ısıtacaktım. Bir kelime ile, ona yakın olacaktım.

Saat üç buçuğa geliyordu. Acaba uyandı mı? dedim. Evin önüne doğru gitmek ve orada dolaşmak doğru olur muydu? Pencereden bakacağını söylemişti. Burada bek- liyeceğimi tahmin edebilir miydi?. Acaba hakikaten gele­ cek miydi?. Bu şüpheyi derhal kafamdan kovdum. Böy­