Ana menüyü aç

Vikikaynak β

Fincancı katırları

Fincancı katırları
Nasreddin Hoca fıkrasıdır. Kaynak: Bayraktar, Zülfikar (2011), Mizah teorileri ve mizah teorilerine göre Nasreddin Hoca fıkralarının tahlili (Doktora tezi), Ege Üniversitesi

Hoca bir gece mezarlıktan geçerken aniden ayağı kayar ve eski bir mezarın içine düşer. O anda aklına geceyi orada bir ölü gibi geçirerek yazıcı melekleri görme fikri gelir. Hemen yatar ve beklemeye başlar. Bir süre sonra mezarlığa yaklaşmakta olan fincancı kervanından yükselen katırların çan sesleri, katırcıların konuşmaları, homurtular derken iyice yaklaşan seslerden korkan Hoca kıyamet vakti geldi sanarak dışarıda ne olduğunu görmek için mezardan dışarı çıkınca, bir anda yarı çıplak Hoca'yı gören katırlar ürker. Hortlak görmüş gibi her biri bir tarafa kaçışan katırlar bütün yükleri yerlere yuvarlar, fincanları zayi ederler. Bunun üzerine sinirlenen fincancılar koşup Hoca'yı yakalarlar:

– Be adam gecenin bir vakti ne yapıyorsun burada? derler. Hoca korkudan kekeleyerek:

– Be be ben öbür dünyadan geldim. Bir bakayım burada işler nasıl gidiyor, deyince adamlar Hoca'yı bir güzel pataklarlar.

Bin perişan eve dönen Hoca'yı telaşlı karısı karşılar:

– Eee, anlat bakalım ne bu halin? Öbür dünya nasıl? Ne var? Hoca biraz vakurlu biraz üzgün:

– Hiç bir şey. Ta ki fincancı katırlarını ürkütene kadar.